ERİŞİM İÇİN ANAHTAR KELİMEYİ GİRİN:
> LOG_ENTRY: REALITY_CHECK_PROTOCOL
Bazen insanı kaçmaya zorlar duyguları; ayrılığın ilk zamanı beni sana koşturduğu gibi. En basit halinde bile ikilem vardır bu duyguların, ilk cümlede okuduğun gibi. Birisi gider, birisi kovalar. Sadece biri midir yenik düşen, yoksa duygular mıdır bizi yoldan çıkartan?
"Bildiğim bir şey var, o da hiçbir şey bilmediğimdir" demiş Sokrates. Sahi neyi bildiğinden eminsin? Veya emin misin? Ne mavi ne de kırmızı hap; araf mıdır senin seçimin?
Doğrular hiçbir zaman senden kaçmaz; aksine çok yakınında, bir o kadar da uzaktadır. Neyi bilmediğini bilmiyor isen, ne kadar hakim olabilirsin kendine ve kararlarına? Bilmediğini bilmek veya neyi bilmediğini bilmediğini bilmek... Nasıl bir duygu uyandırır içinde?
Bu sorulara cevap veremezsin ancak insan olarak bir beyine sahipsin değil mi? İnsan neden yaşar sorusunun cevabı aslında çok basittir: Çünkü beyin yaşamaya programlıdır.
İnsanlarda bu programın kaygıdan beslendiğini gözlemledim. En büyük korkuların, hayallerin, eğlencen ve zevklerin... Bunlar sahiden senin mi? Çok kolaydır bir kaygılar bütünü olarak rüzgarda savrularak yaşamak. Akıllı olmak zorunda mısın? Ne istediğine göre değişir. Fakat "yarım akıllı" olmamak zorundasın. Dolayısıyla akıllı olmak zorundasın. Çünkü cahil olsaydın, hayatımda hiçbir yerin olmazdı zaten.
Seninle hiçbir bağım yok fakat olur da bir gün şifreyi bulursan sana burada mutluluğun formülünü bırakıyorum: Aradığın mutluluk hiçbir yerde yok. Aramadığın mutluluk da hiçbir yerde yok. Mutlu olmak zorunda değilsin, hiçbirimiz değiliz. Ancak rüzgarda savrulmaya devam ettikçe mutsuz olacağın kesin.
Gözlerini aç, dümene geç. Bilmediğini bil, rotanı seç. Yarım akıllı olmak şu saatten sonra artık bir seçenek değil.
Taraf olma. Başkasının biçtiği bir elbiseyi giymedin; genel toplum ahlakı, dini görüşü ve felsefesini reddettin. Ancak, bunun sadece karşısında durduğun vakit sen aslında var mısın, yoksa sadece "karşı tarafta" mısın? Kabul etmediğin şeylere sadece karşı çıkarak ortaya bir varlık koyamazsın. Sen gerçekten var mısın yoksa sadece karşı tarafta nefes mi alıyorsun (kaygılarınla birlikte)?
> Bu bir jest değil, turnusol kağıdı. Ben buradayım ve yaşıyorum.